با من امشب چیزی ازرفتن نگو
نه نگو
ازاین سفر با من نگو
من به پایان میرسم ازکوچ تو
با مـن ازآغاز این مـردن نگو
کاش میشد لحظه ها را پس گرفت
کاش میشد از تو بود و تا تو بود
کاش میشد در تو گم شد از همه
کـاش مــیشد تا همیشه با توبود

کاش فــردا را کسی پنهان کـند
لحظه را درلـحظه سر گردان کند
کاش ساعت را بیمیراند به خـواب
ماه را بر شاخه آویزان کند

میروی تا قصه راغم نامه ی تدفین گل
میروی تا واژه را باران خاکسترکنی
ثانیه تا ثانیه پلواره ی ویـــران شدن
میروی تا بخشی ازجان مرا پرپرکنی

خدایا گناه ما چیه که توی تلی از خاک زندگی میکنیم ا.خداییش تا حالا  فکر کردین دو قدم میخوای راه بری همش میشی خاک.کوچیک هم که هست تا میخوای راه بری پیشه همه تابلو میشی خوب ما چیکار کنیم تنها تفریح ما شده بیرون رفتن و پیاده روی  وقت هم مایم خونه همه میگن چرا هی میری بیرون حتما واسه دید زدن  دختره مردم مری ما هم دیگه چی بگیم باد بسوزیم بسازیم خودمون کم مشکل داریم حرفهای مردم هم شده ...

واقعا حرف زیاده ول خوب چه میشه کرد.

خیلی از خدا دور شدم میدونم.ولی میدونم که

مرگ فنا نیست پایان راهیست که اشتباه  امده بودیم

علیرضا